Choroba Scheuermanna

Choroba Scheuermanna

Choroba Scheuermanna to pogłębiona, strukturalna kifoza piersiowa z charakterystycznymi zmianami radiologicznymi. Zmiany pojawiają się w okresie dojrzewania, której mogą towarzyszyć okresowe dolegliwości bólowe grzbietu.

Częstotliwość występowania waha się w granicach 1 % populacji, pojawia się wyłącznie u osób rosnących, najczęściej między 12-17 rokiem życia. Zaobserwowano częstsze występowanie wśród chłopców.

Istotą choroby Scheuermanna jest martwica i obumieranie trzonów kręgowych oraz krążków międzykręgowych kilku sąsiadujących ze sobą kręgów bez udziału wirusów, grzybów i bakterii. Podłożem tego procesu jest niedostateczne ukrwienie tkanki kostnej, do którego dochodzi w wyniku przerwania naczyń zaopatrujących te kości w krew.

Choroba Scheumermanna przyczyny

Do niedokrwienia, a w konsekwencji do martwicy i obumierania trzonów kręgowych oraz krążków międzykręgowych może dojść w wyniku:

  • zatorów i zakrzepów
  • zaburzeń odporności;
  • predyspozycji genetycznych;
  • mikrourazów trzonów kręgów (np. na skutek skoków, podskoków dziecka w czasie zabawy);
  • przeciążenia (szczególnie podczas skłonu do przodu oraz siadu bez podparcia);
  • zaburzeń hormonalnych;

Choroba Scheuermanna rehabilitacja

Wybór metody leczenia zależy od nasilenia klinicznego i radiologicznego wady. Na postępowanie nieoperacyjne składa się rehabilitacja ( program ćwiczeń) i leczenie gorsetowe. Zestaw ćwiczeń ma na celu zatrzymanie postępu zniekształcania. Rehabilitacja jest nieodzownym uzupełnieniem leczenia gorsetowego. Fizjoterapeuta dziecięcy dobiera indywidualny program rehabilitacji, który może obejmować np. ćwiczenia ekstensyjne odcinka piersiowego kręgosłupa, ćwiczenia rozciągające mięśnie piersiowe, mięśnie tylnej grupy uda, wzmacniające mięśnie brzucha. Rehabilitacja odbywa się z wykorzystaniem terapii manualnej..